Pályi János

Ten spektakl jest kontynuacją tradycji jarmarcznego teatru. Nasz bohater – Jan Spryciarz – pochodzi z rodziny Puncha, Petruszki, ale jest równocześnie postacią XXI wieku. Jego problemy i przygody są podobne do tych z naszej codzienności.

On i jego rodzina są ostatnimi lokatorami wieży czasu, reszta mieszkańców już się wyprowadziła, ponieważ ich czas się skończył. Lucyfer (władca piekła) sam chce się wprowadzić do pustego domu, ale przeszkadza mu w tym Jan. Z tego powodu wysyła do niego swoje sługi – Dozorcę, Doktora, Psa z piekła i Policjanta – żeby go przekonali, iż jego czas także się skończył.

Jan natomiast ma mnóstwo czasu na wszystko – na sen, na zabawę, na obiad – dlatego bez problemu wygania piekielnych gości. Dodatkowy konflikt stanowi to, że żona Jana nigdy nie jest zadowolona ze swojego męża i po wielkiej kłótni zostawia go z dzieckiem i wychodzi z domu. W tym momencie diabeł sądzi, że nadszedł jego czas, pojawia się i porywa dziecko. Gdy Jan dowiaduje się, że jego syn został uprowadzony do piekła, traci cierpliwość. Teraz on sam też już nie ma wiele czasu, biegnie do piekła.

W piekle musi zmierzyć się z Piekielnym Psem, ze Smokiem, z Diabłem (który pojawia się w postaci pięknej kobiety) i w końcu z samą Śmiercią. Po tych wszystkich przygodach ratuje syna i wraca do domu, do którego żona też już wróciła, bo zatęskniła za rodziną. Pierwsza część spektaklu jest grana w konwencji pacynkowej, druga część, która ma miejsce w piekle – w konwencji marionetkowej.

Na scenie gra muzyk na różnych instrumentach. Muzyka na żywo nie jest tylko ilustracją przedstawienia, ale współgra z aktorem, jest ważnym elementem całości przedstawienia.