Nieformalna Grupa Avis

Fumum Vendere to sentencja umieszczana często na nagrobkach magów oraz okrytych złą sławą kuglarzy; po łacinie oznacza tyle, co sprzedawać dym, mamić ludzi obietnicami bez pokrycia. Kuglarz – ten ni to handlarz, ni to błazen – zawsze żył na marginesie społeczeństwa, choć był przekaźnikiem nastrojów społecznych i swoją sztuką komentował otaczającą go rzeczywistość. Podobnie jest w spektaklu, który jest przewrotną makabreską wykorzystującą formy teatru muzycznego oraz teatru ożywionej formy. Wychodząc z założenia, że ściany mają uszy, a niektórzy ściany mają w uszach, nasi bohaterowie podczas swego kuglarskiego pokazu demaskują naturę ludzką jako byt zdegenerowany, a prawo i porządek przedstawiają jako groteskę obsadzoną przez tchórzy, łgarzy i bigotów. Na scenie klasyka przeplata się z nowoczesną stylistyką zarówno w warstwie literackiej, jak wizualnej i muzycznej. Podkreśla to osobisty stosunek twórców do problematyki poruszanej w spektaklu.